H ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Μαμά, μίλα μου για μήλα... 

η γλωσσική ανάπτυξη στο Νηπιαγωγείο

Η γλωσσική ανάπτυξη ενός παιδιού συντελείται τόσο στο χώρο του νηπιαγωγείου όσο και στο σπίτι.

Μην υποτιμήσετε ποτέ τη δύναμη των παιδικών τραγουδιών, των λαχνισμάτων, των γλωσσοδετών, των αινιγμάτων και των παροιμιών. Αποτελούν ένα γλωσσικό θησαυρό που μπορείτε να εκμεταλλευτείτε ακόμη κι όταν μαγειρεύετε και το παιδί είναι κοντά σας, όταν ταξιδεύετε κλπ. Ακόμη και η διήγηση ενός ανέκδοτου απαιτεί συγκεκριμένο λεξιλόγιο, χωροχρονική σειρά και αφηγηματικές δεξιότητες. Φυσικά τη μεγαλύτερη δύναμη την κρύβουν τα παραμύθια, είτε της γιαγιάς (λαϊκά), είτε τα πολύ γνωστά , όπως η Κοκκινοσκουφίτσα (κλασσικά), είτε τα σύγχρονα σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή. Βάλτε τα στο ημερήσιο σας πρόγραμμα, όπως το "ένα μήλο την ημέρα", ασκηθείτε στο "μίλα μου για μήλα". Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Εσείς είστε το γλωσσικό πρότυπο των παιδιών σας,  οπότε αξιοποιείστε αυτή την επίδραση που ασκείτε στο παιδί σας και προσφέρετε του ερεθίσματα για διάλογο με επιχειρήματα και ολοκληρωμένες προτάσεις. Μην εστιάσετε στο να διορθώνετε τα λάθη τους αλλά στο να τα ωθήσετε στην παραγωγή λόγου.

Έδώ  http://www.kindykids.gr/parents/643-drastiriotites-glwssa-kathe-mera.html  μπορείτε να βρείτε γλωσσικές δραστηριότητες για όλο τον μήνα.

Τι σημαίνει όμως ο όρος Γλωσσική Ανάπτυξη;

Ένα χρήσιμο άρθρο από το site http://eidikidiapaidagogisi.blogspot.gr

Προφορικός λόγος

Τα περισσότερα παιδιά έρχονται στο νηπιαγωγείο έχοντας κατακτήσει με φυσικό τρόπο τον προφορικό λόγο, ανάλογα φυσικά με το περιβάλλον όπου μεγαλώνουν.

Το σχολείο καλείται να τα βοηθήσει να οργανώσουν τον προφορικό τους λόγο και να τον καλλιεργήσουν, δηλαδή:

Να συμμετέχουν σε συζητήσεις, παίρνοντας διαδοχικά το λόγο.

Να αναλαμβάνουν άλλοτε το ρόλο του ομιλητή και άλλοτε του ακροατή.

Να διηγούνται προσωπικές εμπειρίες, διατηρώντας τη διαδοχική σειρά των γεγονότων.

Να αφηγούνται ιστορίες - παραμύθια.

Να περιγράφουν αντικείμενα - εικόνες.

Να εξηγούν κάτι που έκαναν.

Να αιτιολογούν την άποψή τους ή την πράξη τους.

Να επιχειρηματολογούν για να πείσουν τους άλλους για κάτι που πιστεύουν ή προτιμούν.

Όλα αυτά βέβαια γίνονται σε απλό επίπεδο, ανάλογα με την ηλικία τους, μέσα από ποικίλες δραστηριότητες, όπως ανακοινώσεις, ακρόαση παραμυθιών, αναδιήγηση, συνέχιση μιας ιστορίας, χωρισμός σε ομάδες με διαφορετικούς ρόλους, παρατήρηση αντικειμένων, εικόνων κ.λπ.

Όλα τα παιδιά καλούνται να παίρνουν πολλές φορές το λόγο κατά τη διάρκεια της διδακτικής διαδικασίας και η νηπιαγωγός προσπαθεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που θα ενθαρρύνουν και θα διευκολύνουν τη συμμετοχή τους στην κουβέντα της τάξης.

Θα ήταν ευκταίο και οι γονείς στο σπίτι να συνεχίζουν την προσπάθεια αυτή και να δίνουν χρόνο στα παιδιά τους να μιλούν, ακολουθώντας τους ίδιους στόχους που θέτει το σχολείο.

Δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος ομιλίας. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι επικοινωνίας ανάλογα με την περίσταση.

Πρέπει να εξηγήσουμε και να βοηθήσουμε τα παιδιά να καταλάβουν ότι διαφορετικά μιλάμε με τους φίλους μας, με το δάσκαλό μας, με τους γονείς μας, με το γιατρό μας, με κάποιον ξένο. Αλλιώς μιλάμε στο τραπέζι κι αλλιώς στο τηλέφωνο.

Όλα αυτά θέλουν χρόνο, υπομονή, επιμονή και, κυρίως, πολλή αγάπη στα παιδιά που παιδαγωγούνται με τη διδασκαλία.

Γραπτός λόγος

Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο δεν έρχονται όλα με τις ίδιες εμπειρίες ως προς το γραπτό λόγο.

Αυτό εξαρτάται από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Αν έχουν μεγαλύτερα αδέλφια ή ενήλικες που διαβάζουν και διαβάζουν και σ’ αυτά παραμύθια, τότε από νωρίς αρχίζουν να αντιλαμβάνονται την ανάγκη εκμάθησης της ανάγνωσης και της γραφής.

Σκοπός της προσέγγισης του γραπτού λόγου στο νηπιαγωγείο είναι να δώσει ανάλογες ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τη γλώσσα των κειμένων, να μη θεωρούν ότι είναι ένα «μυστήριο», να αποκτήσουν κίνητρα για την εκμάθηση και τη χρήση της, πιστεύοντας ότι αυτό θα συμβάλει καλύτερα στη σχολική τους επιτυχία.

Για το σκοπό αυτό, στον χώρο του νηπιαγωγείου διαμορφώνεται ένα περιβάλλον πλούσιο σε ερεθίσματα λειτουργικής ανάγνωσης, όπως: ονόματα στα ντουλαπάκια των παιδιών, η γωνιά της βιβλιοθήκης με πολλά παραμύθια, πίνακες αναφοράς (εποχές - μήνες  - ημέρες), παρουσιάσεις θεματικών ενοτήτων με λέξεις-κλειδιά και ανάλογες εικόνες (ζώα, φυτά, εργασίες κ.ά.). Με αυτόν τον τρόπο, μηχανικά και φωτογραφικά, τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν σιγά σιγά τις λέξεις, χωρίς να ξέρουν τα γράμματα. Καταφέρνουν να διαβάσουν το όνομά τους για να μην κάνουν λάθος το ντουλαπάκι τους, μαθαίνουν να ξεχωρίζουν τις λέξεις για την ημέρα, το μήνα και την εποχή και εξοικειώνονται με λέξεις σχετικές με τις δραστηριότητες που γίνονται στην τάξη.

Όταν καταφέρουν να αναγνωρίζουν και να διαβάζουν αυτές τις λέξεις, προσπαθούν να γράφουν το όνομά τους στις εργασίες τους και στις ζωγραφιές τους, μαθαίνουν να γράφουν έναν απλό τίτλο. Στην περίπτωση που δεν θυμούνται κάτι, μπορούν να βοηθηθούν από τους αντίστοιχους πίνακες μέσα στην τάξη.

Δεν διδάσκει γράμματα το νηπιαγωγείο. Δίνει ευκαιρίες ανάγνωσης και γραφής, κατά κάποιον τρόπο μηχανικά (ολική μέθοδος), φωτογραφίζοντας τη λέξη. Δεν απαιτείται γραφή πάνω σε γραμμές, ούτε ορισμένο είδος γραμμάτων (κεφαλαία - μικρά). Αφήνεται ελεύθερο το παιδί να προσπαθήσει χωρίς κανόνες και περιορισμούς.

Στόχος είναι το παιδί, μέσω πολλών δραστηριοτήτων και βιωματικών εμπειριών, να βελτιώνεται σταδιακά και να αποθηκεύει εικόνες λέξεων, που θα το βοηθήσουν στην ανάγνωση κειμένων και στην επικοινωνία του στο γραπτό λόγο.

Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται καλύτερα όταν ξεκινάει από τα ενδιαφέροντα των ίδιων των παιδιών. Όταν εκφράσουν την επιθυμία να γνωρίσουν, να ασχοληθούν με κάτι που θέλουν, τότε πολύ πιο εύκολα το μαθαίνουν και το συγκρατούν.

Η προσπάθεια όμως ανάγνωσης και γραφής δεν πρέπει να περιορίζεται στο σχολικό ωράριο.

Καλό είναι να συνεχίζεται και στο σπίτι. Πάντα παίζοντας και ποτέ πιεστικά. Μπορούμε να διαβάζουμε μαζί επιγραφές, αφίσες, τίτλους παραμυθιών-εφημερίδων, ονόματα από καρτέλες και ό,τι ευχαριστεί το κάθε παιδί. Ακόμα να ζητάμε τη βοήθειά του για να γράψουμε τη λίστα δυο-τριών πραγμάτων που θέλουμε να πάρουμε, βοηθώντας το, αν κάτι δεν ξέρει να συνδυάσει γνώσεις που έχει αποθηκεύσει.

Τα παιδιά έχουν πολλές δυνατότητες, αρκεί να βοηθηθούν σωστά.

Ας τους δώσουμε με αγάπη και ενδιαφέρον το χρόνο που έχουν ανάγκη και μας τον ζητούν, ας ασχοληθούμε σωστά μαζί τους. Είναι η καλύτερη επένδυση κάθε γονέα.

Αναρτήθηκε από Giota Karagiannihttps://nipiagogiota.blogspot.gr/2017/01/blog-post_28.html

Για σκέψη και προβληματισμό...

Μια νύχτα, ενώ κοιμούνται όλοι στο σπίτι, σηκώνεται ο μικρός Ερνέστο, πέντε χρονών, από το κρεββάτι του και πηγαίνει στο δωμάτιο των γονιών του. Στέκεται κοντά στο κρεββάτι από τη μεριά του μπαμπά του και, τραβώντας τα σκεπάσματα, τον ξυπνάει.“Πόσα λεφτά βγάζεις μπαμπά;” τον ρωτάει.

“Τι…πως;” ρωτάει ο μπαμπάς αγουροξυπνημένος.

“Πόσα λεφτά βγάζεις από τη δουλειά σου”.

“Αγοράκι μου, είναι δώδεκα η ώρα… Είναι νύχτα, πήγαινε στο κρεββάτι σου να κοιμηθείς”.

“Εντάξει, μπαμπά, θα πάω. Πες μου, όμως, πόσα βγάζεις από τη δουλειά σου;”

Ανασηκώνεται ο μπαμπάς στο κρεββάτι και προσπαθώντας να πνίξει τον θυμό του τον διατάζει:

“Στο κρεββάτι σου αμέσως. Αυτά τα πράγματα δεν είναι για σένα! Και μάλιστα να ρωτάς μες στα μαύρα μεσάνυχτα!” και με τεντωμένο το δάχτυλο του δείχνει την πόρτα.

Ο Ερνέστο κατεβάζει το κεφάλι και γυρίζει στο δωμάτιό του. Το επόμενο πρωί ο μπαμπάς σκέφτεται πως ίσως ήταν υπερβολικά αυστηρός με τον Ερνέστο. Η περιέργεια του παιδιού δεν άξιζε τέτοια επίπληξη. Το βράδυ στο φαγητό, για να επανορθώσει, αποφασίζει ο μπαμπάς να απαντήσει στο παιδί.

“Σχετικά μ’ αυτό που με ρώτησες τη νύχτα, Ερνέστο, ο μισθός μου είναι 2.800 πέσος, με τις κρατήσεις όμως μου μένουν 2.200″

“Ούου!…βγάζεις πολλά, μπαμπά” του λέει ο Ερνέστο.

“Όχι και τόσα αγάπη μου, έχουμε πολλά έξοδα”.

“Αααα και δουλεύεις πολλές ώρες.”

“Ναι, μωρό μου, πολλές ώρες.”

“Πόσες μπαμπά;”

“Όλη μέρα, αγόρι μου, όλη μέρα.”

“Αααα…” συμφωνεί ο μικρός και συνεχίζει. “Τότε έχεις πολλά χρήματα, έτσι δεν είναι;”

“Φτάνουν πια οι ερωτήσεις. Είσαι πολύ μικρός για να μιλάς για χρήματα.”

Μετά πέφτει σιωπή στην τραπεζαρία, και σιωπηλοί πάνε όλοι για ύπνο.

Τη νύχτα, μια νέα επίσκεψη του μικρού Ερνέστο, διακόπτει τον ύπνο των γονιών του.

Αυτή τη φορά στο χέρι του κρατάει ένα χαρτί με κάτι ορνιθοσκαλίσματα που μοιάζουν με νούμερα.

“Μπαμπά, μπορείς να μου δανείσεις πέντε πέσος;”

“Ερνέστο…είναι δύο η ώρα, είναι νύχτα!!!” διαμαρτύρεται ο μπαμπάς.

“Ναι, αλλά μπορείς σε παρακαλώ…”

Εκείνος όμως δεν τον αφήνει να τελειώσει τη φράση του.

“Αυτό ήταν λοιπόν το θέμα. Γι’ αυτό έκανες όλες αυτές τις ερωτήσεις για τα λεφτά, αναιδέστατο παιδί. Πήγαινε αμέσως στο κρεββάτι σου πριν σε πιάσω και σου τις βρέξω με την παντόφλα…Φύγε από δω. Εμπρός. Στο κρεββάτι σου!”

Ακόμη μια φορά, τώρα όμως με σουφρωμένα χείλη, πάει προς την πόρτα ο Ερνέστο σέρνοντας τα πόδια του.

Μισή ώρα αργότερα, ίσως γιατί κατάλαβε ότι ήταν υπερβολικός, μπορεί και μετά από μεσολάβηση της μαμάς, ή απλώς γιατί η ενοχή δεν τον άφηνε να κοιμηθεί, πηγαίνει ο μπαμπάς στο δωμάτιο του παιδιού. Από την πόρτα τον ακούει να σιγοκλαίει, σχεδόν χωρίς να ακούγεται.

Κάθεται στο κρεββάτι δίπλα του και αρχίζει να του μιλάει.

“Συγχώρεσέ με που σου έβαλα τις φωνές  Ερνέστο, είναι όμως δύο τα ξημερώματα κι όλος ο κόσμος κοιμάται…Κανένα μαγαζί δεν είναι ανοιχτό τέτοια ώρα…Δεν μπορούσες να περιμένεις ως το πρωί;”

“Ναι, μπαμπά” απαντάει ο μικρός μέσα σε αναφιλητά.

Ο μπαμπάς βάζει το χέρι στην τσέπη και βγάζει το πορτοφόλι του απ’ όπου παίρνει ένα χαρτονόμισμα των πέντε πέσος. Το αφήνει στο κομοδίνο και του λέει:

“Ορίστε λοιπόν τα χρήματα που μου ζήτησες.”

Ο μικρός, σκουπίζει τα δάκρυά του με το σεντόνι, πηδάει από το κρεββάτι, πάει στην ντουλάπα του, παίρνει ένα μεταλλικό κουτί και βγάζει από το κουτί μερικά κέρματα και κάτι λίγα χαρτονομίσματα του ενός πέσο. Βάζει τα πέντε πέσος μαζί με τα άλλα και μετράει με τα δάχτυλα πόσα χρήματα έχει.

Μετά παίρνει στα χέρια του τα χρήματα και τα βάζει πάνω στο κρεββάτι μπροστά στον μπαμπά του που όλη αυτήν την ώρα τον παρακολουθεί χαμογελώντας.

“Τώρα μάλιστα!” λέει ο Ερνέστο, “φτάνουν ίσα, ίσα. Εννιά πέσος και πενήντα λεπτά.”

“Μπράβο πολύ ωραία, αγοράκι μου. Και τι θα τα κάνεις αυτά τα λεφτά;”

“Μου πουλάς μια ώρα από το χρόνο σου, μπαμπά;”

..................................

Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ένα πολύ ωραίο βίντεο που μας δείχνει πόσο πολύτιμη είναι η συνεργασία.

Πως να δίνετε θετικές οδηγίες σε παιδιά προσχολικής ηλικίας

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας είναι απαραίτητο να καταλαβαίνουν ποιες συμπεριφορές επιτρέπονται και ποιες όχι, και γιατί.  Δώστε έμφαση στην σωστή συμπεριφορά ζητώντας από τα παιδιά αυτό που θέλετε, αντί να τους

λέτε τι έκαναν λάθος.

   

ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΕΙΤΕ:	ΠΕΙΤΕ:
Μην κλαις	Σε παρακαλώ, σκούπισε τα δάκρυα σου. Ηρέμησε. Ξέρω ότι μπορείς.
Μην τσακώνεσαι	Μοιράσου τα παιχνίδια σου. Περίμενε την σειρά σου. Είμαι σίγουρος–η ότι μπορείτε να τα βρείτε οι δυο σας.
Μη μιλάς άσχημα	Σε παρακαλώ να μιλάς ευγενικά. Να χρησιμοποιείς ωραίες λέξεις.
Μη γκρινιάζεις	Σε παρακαλώ, πες μου αυτό που θες με λέξεις. Μίλα σαν μεγάλο παιδί.
Κάτσε ήσυχος	Σε παρακαλώ, χαλάρωσε τα χέρια και τα πόδια σου.
Μη φωνάζεις	Μίλα πιο σιγά. Μπορείς να ψιθυρίσεις; Τα αυτιά μου με πονάνε. Σε παρακαλώ, μίλα με πιο απαλή φωνή.
Μη δέρνεις	Σε παρακαλώ να κρατάς τα χέρια σου κοντά. Να ακουμπάς απαλά τους άλλους.
Μην πετάς τα παιχνίδια σου	Τα παιχνίδια είναι για να παίζουμε.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

Severe, S. (2002). Πώς να συμπεριφέρεστε σωστά – τα παιδιά προσχολικής ηλικίας συμπεριφέρονται ανάλογα.

ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ – Οδηγός γονέων

      Σε λίγες μέρες τα σχολεία ανοίγουν! Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινά γεμάτη μεγάλες προσδοκίες από μικρούς και μεγάλους. Η πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο είναι μια πολύ σπουδαία μέρα, είτε το παιδί έχει φοιτήσει προηγούμενα σε κάποιο παιδικό σταθμό, είτε έρχεται κατευθείαν από την αγκαλιά των αγαπημένων του ανθρώπων στο σπίτι, καθώς ξεκινά γι’αυτό επίσημα η μαθητική του πορεία!

Κάποιες φορές όμως αυτή η πρώτη μέρα (ίσως και αρκετές από τις επόμενες!) δεν μοιάζει καθόλου με την ονειρεμένη, γεμάτη χαμόγελα, ημέρα που προσδοκούν οι περισσότεροι γονείς,αλλά μπορεί να φτάσει σε μερικές περιπτώσεις να είναι και σκέτη καταστροφή!

Απόλυτα φυσιολογικό έχουμε να σας πούμε, ύστερα από αρκετά χρόνια εμπειρίας στην τάξη του νηπιαγωγείου. Απλά ηρεμήστε και ακούστε μερικές συμβουλές που έχουμε να σας δώσουμε, ευελπιστώντας ότι θα εξομαλύνουμε λιγάκι τη δυσκολία της κατάστασης.

1) Ψυχραιμία! Τα παιδιά μαθαίνουν μιμούμενα τη συμπεριφορά των γονιών τους, οπότε το δικό σας έκδηλο άγχος και η υπερβολική ανησυχία είναι σχεδόν βέβαιο ότι μπορούν να επηρεάσουν το παιδί σας αρνητικά κατά την προσαρμογή του, ακόμη κι αν το ίδιο δεν είχε τέτοια πρόθεση αρχικά!

2) Αποδεχτείτε το γεγονός ότι οι πρώτες μέρες στο νηπιαγωγείο μπορεί να είναι λίγο δύσκολες. Κάποια παιδιά μπορεί να βιώσουν το άγχος του αποχωρισμού, να είναι πολύ ντροπαλά ή πολύ ταραγμένα. Αν το παιδί  κλαίει όταν το αφήνετε στο σχολείο, παραμείνετε ήρεμοι και σκεφτείτε θετικά. Μην χρονοτριβείτε, απλά καθησυχάστε το παιδί λέγοντας ότι όλα θα πάνε καλά και θα επιστρέψετε σύντομα να το πάρετε. Αφήστε στους εκπαιδευτικούς το περιθώριο να κάνουν ελεύθερα και απρόσκοπτα αυτό που γνωρίζουν πολύ καλά! Αν τώρα η αρνητική συμπεριφορά συνεχιστεί για καιρό επιδιώξτε την κατ’ιδίαν συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς προκειμένου να χαράξετε κοινή στρατηγική προς όφελος του παιδιού.

3) Συζητήση με τους εκπαιδευτικούς. Μιλήστε με τους εκπαιδευτικούς για τα ενδιαφέροντα, τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες του παιδιού. Καλό θα είναι να είστε ειλικρινείς ώστε οι εκπαιδευτικοί να σχηματίσουν μια σαφή εικόνα της προσωπικότητας και των αναγκών του παιδιού.

4) Συνέπεια στην ώρα αποχώρησης. Ίσως από τα πιο σημαντικά μέρη  της ομαλής προσαρμογής του παιδιού στο νηπιαγωγείο είναι η συνέπεια των λόγων σας. Πάση θυσία να εμφανίζεστε μπροστά του την ώρα που του έχετε υποσχεθεί. Μόνο έτσι θα νιώσει ασφαλές και σίγουρο ότι πραγματικά όλα θα πάνε καλά, όπως του είπατε!

5) Φτιάξτε ένα ωρολόγιο πρόγραμμα στο σπίτι και ακολουθήστε το χωρίς αποκλίσεις. Ένα παιδί που ζει χωρίς πρόγραμμα είναι ανασφαλές, καθώς δεν γνωρίζει τί του επιφυλάσσεται και πολύ πιθανόν να δυσκολευτεί στην επαφή του με το σχολικό πρόγραμμα.

6) Αποφύγετε τις συγκρίσεις με τις αντιδράσεις άλλων παιδιών, κατά την περίοδο της προσαρμογής τους στο νηπιαγωγείο. Μια τέτοια στάση αποτελεί μια μη δίκαιη κρίση απέναντι στο παιδί και αποδεικνύει έλλειψη σεβασμού στη μοναδικότητα της προσωπικότητας του.

7) Δείξτε ενδιαφέρον. Αναζητήστε  ανακοινώσεις στον πίνακα ανακοινώσεων του νηπιαγωγείου ή σημειώματα στην τσάντα του παιδιού. Ακολουθήστε τις οδηγίες που σας δίδονται, γραπτά ή προφορικά. Με αυτό τον τρόπο κρατάτε την επαφή σας με το σχολείο, θεμελιώνετε τη σχέση σας με τους εκπαιδευτικούς και διευκολύνετε το παιδί στην καθημερινότητά του, καθώς δεν έχει να ανησυχεί για επιπλέον ζητήματα π.χ. αν υπάρχουν στην τσάντα του όλα τα απαραίτητα.

8)  Φροντίστε να πηγαίνει κάθε βράδυ νωρίς για ύπνο και προσφέρετε του ένα ήρεμο πρωινό ξύπνημα. Το παιδί με αυτό τον τρόπο είναι ξεκούραστο και χαλαρό, οπότε έτοιμο να αντιμετωπίσει με πιο θετική διάθεση τις όποιες δυσκολίες της ημέρας.

9) Δώστε ευκαιρίες στο παιδί να γίνει ανεξάρτητο και υπεύθυνο. Ακόμη κι ένα 5χρονο παιδί μπορεί να αναλάβει κάποια καθήκοντα στο σπίτι, και πιθανόν,αν του δοθεί η ευκαιρία να την αδράξει με χαρά προκειμένου να σας αποδείξει πόσο καλά τα καταφέρνει. Ασχολίες όπως το στρώσιμο του τραπεζιού ή το πότισμα είναι μια καλή αρχή. Ενώ θεωρούμε αυτονόητη την καλλιέργεια των δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης.

10) Στο τέλος της μέρας, αφήστε για λίγες ημέρες στην άκρη τα προσωπικά σας προβλήματα και τις υποχρεώσεις και ας είστε απλά ο γονιός που το παιδί χρειάζεται δίπλα του σ’αυτό το τόσο σημαντικό, νέο ξεκίνημα.

Καλή αρχή!

Καλή σχολική χρονιά!

Πηγές: www.meleniro.gr 

Βιωματικό Εργαστήρι για Γονείς

Τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014 και ώρα 18:00 – 20:00, ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων και οι εκπαιδευτικοί του 1ου Νηπιαγωγείου Νέου Ψυχικού διοργανώνουν στο χώρο του Νηπιαγωγείου, βιωματικό εργαστήρι για γονείς, με θέμα:

"Αναγνώριση, έκφραση και διαχείριση συναισθημάτων
στα παιδιά της προσχολικής ηλικίας"

Συντονίστρια του εργαστηρίου θα είναι η Κα Μακαρώνη Σωτηρία, Ψυχολόγος Υγείας

MSc – Ψυχοθεραπεύτρια, Θεραπεύτρια Οικογένειας & Ζεύγους Επιστημονικά Υπεύθυνη Κέντρου Πρόληψης των Εξαρτήσεων & Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας ‘’ ΠΡΟΝΟΗ’’ Δήμου Κηφισιάς – ΟΚΑΝΑ

"Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο!" Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Robert Fulghum με τίτλο:  «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο» από τις εκδόσεις ΛΥΧΝΟΣ. … " Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο.  Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο,  στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα: Να μοιράζεσαι τα πάντα. Να παίζεις τίμια. Να μη χτυπάς τους άλλους. Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες. Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου. Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου. Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον. Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό. Να κοκκινίζεις.              … Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.              … Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ. … Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.  Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.  … "